ز ایران  و  از ترک  و  از  تازیان               نژادی   پدید    آید    اندر   میان

 نه دهقان ،نه ترک و نه  تازی بود               سخن ها  به   کردار   بازی  بود

  همه   گنج  ها   زیر  دامان    نهند             بکوشند و کوشش به دشمن  دهند

  چنان فاش گردد غم و رنج  و شور             که  شادی  به  هنگام  بهرام گور

   پدر   با    پسر   کین   سیم   آورد              خورش  کشک و پوشش گلیم آورد

بد  اندیش  گردد    پدر   بر   پسر           پسر  بر پدر  همچنین    چاره گر

زپیمان  بگردند   و   از    راستی            گرامی  شود   کژی   و   کاستی

کشاورز  و  جنگی  شود   بی هنر           نژاد  و  هنر   کمتر   آید  به بر

رباید  همی  این از آن ، آْن از این           ز  نفرین    ندانند   باز    آفرین

      به   گیتی   کسی   را   نماند   وفا              روان  و   زبان ها   شود   پر  جفا

بریزند    خون   از   پی   خواسته             شود    روزگار      بد       آراسته

       زیان  کسان  از  پی   سود  خویش            بجویند   و  دین   اند ر  آرند  پیش